The Blue Pullman Story

Het volledige verhaal van de niet zo succesvolle Britse Pullman-dieseltreinstellen (1959-1973), die wel werden gezien als het Britse antwoord op de ‘Continental’ TEE. Dit is het derde boek van deze auteur over dit onderwerp. 392 blz. A4. 438 foto’s, 5 tekeningen, diverse illustraties. Auteur : Kevin Robertson en Mike Smith. Uitgever: Crécy.

Door de Brexit kunnen prijzen (binnenkort) wijzigen!

43,75

Toevoegen aan verlanglijst
Toevoegen aan verlanglijst
Artikelnummer: 165-0098 Categorieën: , ,

Beschrijving

Het volledige verhaal van de niet zo succesvolle Britse Pullman-dieseltreinstellen (1959-1973), die wel werden gezien als het Britse antwoord op de ‘Continental’ TEE. Dit is het derde boek van deze auteur over dit onderwerp.392 blz. A4. 438 foto’s, 5 tekeningen, diverse illustraties. Auteur : Kevin Robertson en Mike Smith. Uitgever: Crécy.

In 1954 kocht de British Transport Commission (BTC, baas van British Railways) de Pullman Car Co. Op 11 oktober 1954 schreef H.P. Barker, lid van de BTC, een memo aan de commissie. Hij stelde voor snelle luxe dieseltreinen in te zetten op afstanden van zo’n 200 mijl, ruim 300 km, onder de naam Pullman. Hij dacht aan zeswagenstellen met 1600 pk en aan een maximum snelheid van 85 mph, circa 135 km/u. Het duurde uiteindelijk 6 jaar voordat enkele treinen waren gebouwd.

Eindeloze discussies over de trajectkeuze en de inrichting resulteerde in twee zeswagenstellen, alleen 1e klas, voor het traject London-Manchester via de Midland-lijn en drie achtwagenstellen, met 1e en 2e klas, voor de trajecten London-Bristol en London-Birmingham van de voormalige Great Western Railway (GWR).

Toen in de jaren 60 de Midland-lijn naar Manchester werd gesloten, werden de zeswagenstellen overbodig. De dienst naar Birmingham werd via een ander traject geëlektrificeerd, zodat alleen de lijn naar Bristol overbleef. De stellen werden daarom gebruikt op de lijn naar South Wales.

In 1969 werd voorgesteld om ze buiten dienst te stellen en te verkopen. Een koper werd nooit gevonden en andere plannen, bijvoorbeeld een ‘cruise’-dienst naar Schotland haalden het niet. In 1973 werden alle treinen uit de dienstregeling gehaald en allemaal gesloopt.

De auteur Kevin Robertson heeft al twee boeken over deze treinstellen op zijn naam staan en daarom is dit boek ‘volledig herzien en onverkort’. In bijna 400 bladzijden staat werkelijk alles over de Blue Pullman. Bijvoorbeeld: de discussies met de ontwerper van het interieur Jack Howe over de lampjes op de tafels. De slechte rijeigenschappen van de luxe treinen komen uitgebreid aan bod. Evenals het zoeken naar nieuwe trajecten. Maar ook vele herinneringen van (soms jonge) gebruikers en personeel.

Ondanks de vele bijzondere foto’s, vaak nog in kleur en met lange bijschriften, leest het boek bijna als een oude Engelse roman. Hoofdpersoon is een trein die eerst een fantastische toekomst lijkt te hebben maar al na korte tijd een probleemgeval wordt, waarvoor niemand de oplossing weet. Er is daarom geen ‘happy end’, de trein gaat onverbiddelijk naar de sloper, asbest of niet, en ook aan de sloop wordt een hoofdstuk besteed.

De laatste resten waren in 1976 verdwenen. Dat is niet het laatste hoofdstuk, want in hoofdstuk 10 wordt ingegaan op verzamelobjecten van asbakken tot stoelen. Daarna volgen nog 12 appendices met data, lijsten en nog meer herinneringen.

Dit is een echt leesboek voor liefhebbers van British Railways in de jaren 60. Alle overeenkomsten met de TEE van Den Hollander zijn louter toevallig.

Bron : NVBS Actueel December 2020.

Extra informatie

Taal

Land Europa

Beoordelingen

Er zijn nog geen beoordelingen.

Enkel ingelogde klanten die dit product gekocht hebben, kunnen een beoordeling schrijven.