Pleun Benard
In de ochtend van 20 oktober verzamelden zich 29 van de 32 deelnemers in de vertrekhal 3 van de luchthaven
Schiphol voor de 13 uur durende vlucht SQ 323 naar Singapore. Aangekomen in de vroege ochtend van 21
oktober volgde de eerste kennismaking met het railvervoer in Zuid Oost Azië, de metro van het vliegveld
Changi naar het centrum van Singapore. In het hotel vond de ontmoeting plaats met de drie overige
deelnemers die de vliegreis op eigen gelegenheid hadden gemaakt. Om te kunnen acclimatiseren was er geen
georganiseerd dagprogramma waardoor ieder de dag naar eigen inzicht kon besteden. De dag werd gezamenlijk
afgesloten met een uitgebreid buffetdiner.
De skyline van Singapore is indrukwekkend.
Foto: Geert Gorissen
Om 08:30 uur de volgende ochtend reisden we per trein van de Maleisische spoorwegen naar Tampin. Vandaar
verder per bus naar Malakka, een stad die ook in de Nederlandse historie een belangrijke plaats inneemt.
Dit komt onder meer tot uiting in het opvallende roodgeschilderde “Stadhuys” en de grafstenen met
Nederlandse namen in de (ruïne) van de St. Paul kerk. Na de lunch werd, onder leiding van een enthousiaste
gids, een uitgebreide wandeling door de stad gemaakt. Vervolgens een busrit naar Kuala Lumpur. De vrije
zondag werd besteed aan al of niet railgebonden activiteiten waaronder een bezoek aan de Petronas Towers,
de hoogste twee naast elkaar staande kantoortorens ter wereld.
Het rode “Stadhuys” van Malakka
Foto: Geert Gorissen
Maandagochtend werden we allerhartelijkste ontvangen door de (vrouwelijke) manager van de PR afdeling van de
Maleisische spoorwegen die er ook voor had gezorgd dat er een aantal treinhobbyisten aanwezig waren. Ons
werd verteld dat de spoorwegen erg hechten aan een goede relatie met de hobbyisten. De werkplaats voor het
onderhoud van het elektrische voorstadsverkeer kon worden bezocht. Leidinggevend personeel van de
werkplaats gaf een uitgebreide toelichting op het hoe en waarom van de verschillende, relatief kleine
series treinstellen en de inventiviteit die nodig is om dat op de baan te houden.
De monorail van Kuala Lumpur is zeer praktisch, maar ijskoud van binnen.
Foto: Geert Gorissen
Naast elektrische treinen voor het voorstadsverkeer beschikt Kuala Lumpur ook over enkele metrolijnen en een
monorail. Naar Butterworth in het noorden van Maleisië rijdt slechts één passagierstrein per dag en dat is
een nachttrein waardoor we dat traject grotendeels in het donker en slapend hebben afgelegd. Vanuit
Butterworth werd per bus een uitstapje gemaakt naar het eiland Penang voor een bezoek aan de funiculair
aldaar die vanwege de lengte uit twee secties bestaat zodat onderweg overgestapt moet worden. In het begin
van de middag zetten we onze treinreis voort richting Bangkok. Bij het passeren van de grens tussen
Maleisië en Thailand bij Padang Besar moest iedereen de trein verlaten voor het verrichten van de
grensformaliteiten. Wel was er gelegenheid om het plaatsen van de Thaise loc voor onze trein te
fotograferen. In Bangkok werden we opgewacht door een vertegenwoordiger van een Nederlands reisagentschap
dat de treingedeeltes, bustransfers en toeristische activiteiten in Thailand voor ons had geregeld.
De Petronas toren is ’s avonds schitterend verlicht.
Foto: Geert Gorissen
Bangkok heeft een drietal metrolijnen waarvan er twee op viaducten zijn aangelegd en daarom Skytrain worden
genoemd. Een rit met deze Skytrain is een goede manier om snel een indruk van de stad te krijgen. Vanuit
het belangrijkste station van Bangkok, Hualompong, vertrekken treinen in verschillende richtingen.
Groepsfoto bij de werkplaats van de Maleisische Spoorwegen.
Foto: Geert Gorissen
Om tijd te sparen en het 751 km lange traject van Bangkok naar Chiang Mai niet twee keer per trein af te
moeten leggen, was ervoor gekozen om van Bangkok naar Chiang Mai te vliegen en per dagtrein terug te reizen
naar Bangkok. Daardoor was er in Chiang Mai gelegenheid om een trainingkamp voor olifanten te bezoeken en
een rit te maken op de rug van zo’n dier. Een lunch in het midden van een orchideeënfarm, een bezoek aan de
Wat (tempel) Phra gevolgd door een uitstekend Thais diner op een boot verzorgd door een plaatselijk
restaurant onder Nederlandse leiding was een leuke afwisseling.
Grensstation Padang Besar in Maleisië, Loc 4548 van de Thaise Spoorwegen met nachttrein IE36 naar Bangkok.
Foto: Pleun Benard
De volgende dag was bestemd voor de reis per dagtrein, een snelle exprestrein bestaande uit
dieseltreinstellen, naar Bangkok. Met ruime vertraging werd uit Chiang Mai vertrokken, een vertraging die
ook niet meer goed kon worden gemaakt. Vermoeid, maar weer een ervaring rijker, arriveerden we ’s
zaterdagsavonds in Bangkok. Volgens afspraak melde ons lid Robert Boer zich de volgende ochtend in de lobby
van het hotel voor de optionele trip per dieseltreinstel naar de Maeklong spoorweg. Velen uit onze
reisgroep hebben dit meebeleefd en genoten van een dag tussen de lokale bevolking.
In tegenstelling tot Europa ligt men in de nachttrein in de langsrichting.
Foto: Geert Gorissen
Een bezoek aan Thailand zonder de brug over de rivier Kwai te bezoeken kan eigenlijk niet. De meeste
toeristen doen dat per bus vanuit Bangkok omdat het sneller en comfortabeler is dan per trein. Alleen het
traject van Kanchanaburi naar het eerstvolgende station na het passeren van de brug wordt dan per trein
afgelegd, de trein is alleen op dat stuk zeer goed bezet. Met de SNE reis je waar mogelijk per trein, dus
het gehele traject van Bangkok tot Nam Tok (het einde van de lijn) ging per trein. Hoewel rond de brug een
hele toeristenindustrie is ontstaan, is een bezoek aan de verschillende erebegraafplaatsen toch
indrukwekkend. Zeker als je daar vele Nederlandse namen bij aantreft. Interessant is dat het grootste deel
van de brug, de boogoverspanningen, afkomstig zijn uit Java.
“Skytrain” in Bangkok.
Foto: Pleun Benard
Vanuit Bangkok werd per vliegtuig naar Ho Chi Minh City (Saigon) in Vietnam gereisd. Op het vliegveld werden
wij met bloemen verwelkomd door onze gids die ons verder op onze hele reis door Vietnam zou begeleiden.
Het 1726 km lange traject van Saigon naar Hanoi werd in etappes afgelegd zodat ook tijd beschikbaar was
voor culturele aspecten en een uitstapje naar Da Lat voor een bezoek aan het restant van de lijn van Tap
Cham naar Da Lat.
Eén van de bezochte tempels in Bangkok.
Foto: Geert Gorissen
Tijdens het voorbereiden van de reis werd door het reisbureau in Vietnam herhaaldelijk aangedrongen om
bepaalde trajecten niet per trein maar per bus af te leggen. Ter plaatse werd duidelijk waarom. Van Saigon
naar Danang werden we gevolgd door de bus die de transfers moest verzorgen. Dat gold ook voor het traject
Danang – Hanoi. Helemaal of gedeeltelijk per bus reizen zou dus wat goedkoper zijn geweest maar voor
treinhobbyisten vast niet zo leuk.
De olifanten voeren hun kunstjes uit.
Foto: Geert Gorissen
De ochtend van de eerste dag van ons verblijf in Hanoi werd besteed aan een bezoek aan het depot van de
Vietnamese spoorwegen in Yien Vien waar zowel normaal- als smalspoormaterieel is gestationeerd. De middag
was ingeruimd voor een bezoek aan het wereldberoemde waterpoppentheater van Hanoi waarna we per bakfiets
werden rondgereden langs de vele soorten winkeltjes in de omgeving van dat theater.
In Chiang Mai staat een trein gereed voor vertrek.
Foto: Geert Gorissen
De beloofde rit per speciale stoomtrein naar Dong Dang aan de Vietnamees/Chinese grens verliep wat anders
dan verwacht. Een smalspoorloc bleek niet meer dienstvaardig te zijn. In plaats daarvan werd een
normaalsporige tenderloc met rijtuigen gesteld. Het vermogen van de loc of de conditie van de loc, wat het
precies was werd niet helemaal duidelijk, was onvoldoende om de rit geheel op eigen kracht te volbrengen.
Daarom werd achteraan de trein een dieselloc gekoppeld om er zeker van te zijn dat we Dong Dan zouden
bereiken. Meerdere stops waren nodig om water te nemen en/of de loc te restaureren. Op de stations waar dit
plaats vond werden wij met veel belangstelling door de lokale bevolking bekeken. Om gekeerd was dat
overigens ook het geval. Dat is ook een van de aardige dingen om met de SNE op reis te zijn, je komt vaak
op plaatse waar de gewone toerist niet komt.
De markt op het station in Maeklong laat weinig ruimte meer over voor de trein.
Foto: Geert Gorissen
De laatste dag van ons verblijf in Vietnam was gereserveerd voor een boottocht in Halong Bay. Per vroege
trein eerst naar Haiphong in een dubbeldeksrijtuig waarin mensen langer dan 1,80 m moeten bukken om er door
te kunnen lopen. Vervolgens per bus naar Halong. Op de terugweg naar Hanoi kwamen we, mede door of
misschien wel dank zij enorme regen en onweersbuien, in een enorme verkeerschaos terecht. Daardoor kwamen
we uren te laat aan in het restaurant waar het reisbureau een groots afscheidsdiner voor ons had
georganiseerd. Als gevolg van de regen kwam dat niet helemaal tot zijn recht maar het was niettemin heel
erg gezellig. Laat in de avond kwamen we moe maar voldaan in ons hotel aan. De volgende ochtend konden we
het echter rustig aan doen omdat we pas in de middag uit Hanoi zouden vertrekken voor onze vliegreis naar
Amsterdam. De overstap in Singapore bood degenen die dat wilden enkele uren de gelegenheid om nogmaals het
centrum van Singapore te bezoeken. Voor anderen boden de faciliteiten op het vliegveld voldoende
mogelijkheden om de wachttijd door te komen. Op 13 november vroeg in de ochtend zetten we weer voet op
vaderlandse bodem. De deelnemers kunnen terugzien op een gevarieerde een geslaagde reis.
De ronde bogen van de River Kwai brug komen uit Java.
Foto: Geert Gorissen
In het depot van Thon Buri in Bangkok worden de nog rijvaardige stoomloc’s bewaard.
Foto: Geert Gorissen
De museumtrein voor het bijzondere stationsgebouw van Dalat.
Foto: Geert Gorissen
Een moderne locomotief van de DSVN in het station van Danang.
Foto: Geert Gorissen
In de omgeving van Hue zijn vele tempels en tombes te vinden.
Foto: Geert Gorissen
Normaalspoorloc 1042 met excursietrein naar Dong Dang.
Foto: Pleun Benard
Het tokensysteem is nog veelvuldig in gebruik in Vietnam.
Foto: Geert Gorissen
Het eindpunt is nog niet in zicht, maar de duisternis valt al in,
dus snel een laatste groepsfoto.
Foto: Geert Gorissen
Het mausoleum van Ho Chi Min in Hanoi.
Foto: Geert Gorissen
Het station van Haiphong vertoont duidelijk zijn Franse invloed.
Foto: Geert Gorissen
De Halongbaai vormt een ontspannen afsluiting van een geslaagde reis.
Foto: Geert Gorissen
